Contact Us: info@feelbalance.nl
Close
Randstad 22-161, 1316 BM Almere
info@feelbalance.nl

Zichtbaarheid

Zichtbaarheid

Zichtbaarheid

In mijn vorige blog sprak ik over zichtbaarheid van docenten in het onderwijs. Ik heb net een tijdelijke klus van 3 maanden op een middelbare school afgesloten, waar ik ook het gevoel kreeg onzichtbaar te zijn. Ik hou van mijn beroep, laat me dat duidelijk zeggen. Echter: er werd me niet gevraagd hoe het liep, in de docentenkamer kwam er zelden iemand naast me zitten om gewoon even te kletsen, ik werd niet uitgenodigd voor ouderavonden en rapportvergaderingen. “Fijn dat je er was om het gat te vullen”, werd me op de laatste dag gezegd, nadat ikzelf toch maar even afscheid ging nemen. Ik voelde me een soort alabastine. Niet gezien.

Ik ben ervan overtuigd, dat ook mensen die in de zorg werken vrijwel onzichtbaar zijn in al het werk dat ze verrichten voor de medemens. Wie zal hardop zeggen hoeveel maaltijden hij of zij heeft bezorgd? Hoeveel luiers er verschoond zijn? Hoeveel sokken bij de cliënten aangetrokken?

In onze wereld draait het vandaag de dag vaak om zichtbaarheid. Die zichtbaarheid is het grootst op social media, omdat we daar in principe de hele wereld als toeschouwer hebben. We kunnen liken , sharen,  vloggen en deze likes en volgers zijn zelfs allemaal te koop. Ik heb het hierbij alleen over menselijke contacten, niet over bedrijven die klanten zoeken. Of is vloggen inmiddels ook een bedrijf? Een beroep? Is het hebben van veel volgers op Instagram ook puur zakelijk? Er wordt in ieder geval in beide gevallen genoeg geld mee verdiend.

In de afgelopen tijd heb ik veel mensen in mijn praktijk gesproken en begeleid die in een dip zitten, sommigen zelfs in een burn-out. Bij het doorvragen en analyseren van de oorzaken, komen veel onderwerpen aan de orde. Heel vaak vertellen deze cliënten dat ze niet gezien worden, niet thuis en niet op het werk – niet gezien worden voor het werk dat ze verrichten of simpelweg voor de liefde en genegenheid die ze uitdelen, zowel thuis als op het werk.

Zullen we elkaar gewoon eens vertellen wat we goed doen en waarom we blij zijn met de ander? Opbellen mag, whatsappen is ook nog toegestaan, maar laten we de rest van de wereld er buiten laten. Gewoon een persoonlijk berichtje. Een echte duim.  Ik denk dat we er veel burn-outs mee voorkomen.